Je komt toch zeker weer kijken?

Met DD gaat het goed! De hechtingen zijn er uit. Het ziet er mooi uit. Exe9n hechtinkje heeft losgelaten, maar dat geeft niks. Het ziet er allemaal prima uit, de dokter is tevreden, het heeft geen consequenties voor de PDT-behandelingen, dus wij zijn ook tevreden.

Bij mij is nu even het licht (bijna) uit. Mijn energie is op! Ik heb nauwelijks ergens zin in, moet me overal toe zetten en weet het gewoon even niet meer… Aangezien ik voel dat het erg diep zit en ik daar zelf niet zomaar uit kan komen, heb ik ook professionele hulp ingeroepen. Mijn eerste intakegesprek heb ik al gehad. Het tweede intakegesprek is pas 1 september, maar aanstaande maandag heb ik ook een afspraak bij de bedrijfsarts. Kortom, hulp is onderweg en ik moet accepteren dat ik momenteel even niet zoveel kan… Simpel toch?

Maandag mochten de vier hechtinkjes bij het oog van DD eruit. Dat was met recht appeltje-koekje-eitje. We waren zo weer thuis, temeer omdat dit bij de huisarts plaats vond.

Vandaag mochten de twintig hechtingen uit haar hoofd verwijderd worden. Daarvoor moesten we naar het ziekenhuis en daar ben je dan dus ook langer mee bezig. Daarnaast was het soms ook behoorlijk pijnlijk en moest mijn stoere, dappere dochter toch nog even huilen. Maar het resultaat mag er zijn: wat een vakwerk zeg!! Door het verwijderen van de hechtingen begon het toch nog een beetje te bloeden, dus er zit helaas weer een pleister op. Als figuurlijke pleister op de wonde gingen we lunchen bij Bagels en Beans. Een ware favorite van DD.

Maar wat vinden julllie: "Isn't she lovely?" 

In de parkeergarage van de Zorgboulevard zagen we de droomauto van DD. Daar moest natuurlijk een foto van gemaakt worden: 

Stoer hxe8? Daarna naar het RoPaRuncentrum om de pruik in model te laten knippen. Ik begon te laat met foto's maken, werd mij verteld, want nu zijn er geen foto's dat de hele pruik voor haar ogen hangt. So be it. Hier is Cock aan het werk om de pruik mooi(er) te maken: 

Terwijl hij bezig was, zei hij, dat hij een femme fatale ging maken van DD. Natuurlijk wilde hij graag met deze prachtige dame op de foto: 

Thuis ook nog even een foto gemaakt van het eindresultaat: 

Het was een zware zondag, maar dat is begrijpelijk. Wonder boven wonder hebben we best goed geslapen, alles in aanmerking genomen. Om zes uur liep de wekker af en om zeven uur liepen DD en ik naar de metro. Nadat we bij Boterhamexpress wat te eten en te drinken hadden gekocht, liepen we naar het ziekenhuis. Zaterdag hadden we haarelastiekjes gekocht om het haar van DD bij elkaar in staartjes te doen, zodat ze haar haren kan doneren aan Stichting Puik voor Elkaar.

De zuster knipte met een verbandschaar de staartjes van haar hoofd. Daarna moest er even goed gezocht worden naar een tondeuse, want scheren met een droog scheermesje over je hele hoofd vonden we wel erg hardvochtig.

Als de zuster weg loopt, barsten we in tranen uit. Mijn mooie dochter, ze ziet er niet uit! Het lijkt wel of de ratten aan haar hoofd hebben gevreten! Gelukkig is de zuster snel terug en kan ze haar werk afmaken. Dan blijkt dat onze mooie dochter er nog steeds is: wat een prachtige schedel heeft ze! We mogen in deze kamer wachten tot ze geopereerd wordt. Dan worden we naar de operatiekamer gebracht. DD had zelf zaterdag nog een klein plekje onder haar oog ontdekt en haar verzoek was of ze dit meteen mee kunnen nemen. 'tuurlijk: het is haar 'feestje' vandaag.

Na de operatie wordt DD gevraagd of ze bij de andere patixebnten wil zitten. Daarop antwoordt zij bevestigend "Als ik dit al niet durf, hoe moet dat dan verder…?" We moeten ruim twee uur wachten en dan krijgen we het goede bericht, dat beide plekken schoon zijn. De huid rondom de plek op haar hoofd is wel wat onrustig, maar de behandeling met PDT moet toch nog volgen. Na wederom vijf kwartier wachten is DD aan de beurt om 'gesloten' te worden. Dat duurt ruim xe9xe9n uur! Wat een verbazingwekkende techniek om zo'n groot gat op een hoofd te sluiten! Ik heb met open mond (en wat raar gevoel in mijn maag) mee gekeken.

Daarna naar huis. DH stond ons al op te wachten met de auto. Eenmaal thuis doet ze meteen haar sjaal af en laat haar schedel zien. Dapper! Maar ook hier zegt iedereen dat ze een prachtig hoofd heeft. Ze doet mij enorm denken aan Sinead O'Connor. 

Samen met haar vriendje lopen ze een blokje om….

Vier en elf augustus worden de andere (kleine) plekjes op haar hoofd behandeld met PDT. Daarna mogen haar haren weer groeien!

Ik heb een enorme bewondering voor: mijn dochter, die dit allemaal doorstaat; voor de artsen die haar geopereerd hebben; voor de zusters die ons zo lief helpen; voor mijn zoon, die heel betrokken is; voor mijn man, die alsmaar thuis moet wachten; voor mijn moeder, die zo dapper mee is geweest vandaag; voor mijn vader, schoonmoeder, schoonvader, oma, vrienden, vriendinnen en alle anderen die ons een warm hart toedragen!

Sinds een paar jaar doet mijn zwager aan vuurspugen. Vanaf het allereerste moment dat DS dit mocht aanschouwen, wilde hij dit ook. Dit wilde hij ook!! Maar omdat het niet ongevaarlijk is, moet je hier minimaal 18 jaar voor zijn. Afgelopen zondag was het zo ver: de eerste vuurspuugles voor DS. Hij is helemaal verkocht en zijn bestelling eigen vuureetstokjes en vloeistof is onderweg. Kijk en huiver:   

Maandag 11 juli moeten Lotte haar haren afgeschoren worden om zo te kunnen bepalen hoe en wanneer ze de plekjes kunnen behandelen. Diezelfde dag (11 juli) wordt dan ook de tweede plek op haar hoofd weggesneden. Daarna mag ze haar pruik op gaan halen. Ze heeft dit wel geaccepteerd en ze is blij, dat ze nu weet wanneer het gaat gebeuren. Maar ze wilde toch graag een fotoshoot bij Pim Paparazzi met haar eigen haren.  Wat hebben ze hun best gedaan:

 
En ja, dan kan ik natuurlijk de verleiding niet weerstaan om nog even samen met mijn dochter op de foto te gaan:

Zondag 26 juni 2011 werd de eerste Rotterdamse KiKarun gehouden. DH en DS waren ook van de partij als lopers. Zoonlief had alleen vorige week tien kilometer met z'n vader gerend, waarbij hij toch twee keer moest wandelen. Zondag was dat anders! Na een ritje met de metro en een kleine wandeling kwamen we aan bij het atletiekterrein van PAC.
Door externe omstandigheden werd de start voor de tien kilometer een half uurtje uitgesteld. Ondertussen wel bij de organisatie nagevraagd of ik mee mocht fietsen en dat was gelukkig geen probleem. Daarom kon ik mijn twee kanjers ook vastliggen op de gevoelige plaat terwijl zij de Kralingse plas aan het ronden waren.
Ongeveer een kilometer voor het eind fietste ik alvast naar de finish om beide helden op de foto te kunnen zetten. Zoonlief had echter andere plannen en zette een enorme eindsprint in, waardoor ik 'm nauwelijks voorbij zag vliegen. Eindtijd: 1:03:59!!! DH volgende een kleine 20 seconden later. Dat DS alles gegeven had (zonder te wandelen) mag duidelijk zijn:
Petje af!! En daarnaast hadden ze ook ngo wat sponsors die hun financixeble bijdrage hebben geleverd voor dit evenement. Onderweg heb ik af en toe wat traantjes weggeslikt, want het was wel een bijzondere run.

's Avonds nog met DH meegeweest naar Rockanje om even te swingen in de Salsa Beach Club. Ik had nog te weinig zelfvertrouwen om met andere mannen te dansen, maar dat maak ik de volgende keer wel goed!

Nog niet zo heel erg lang geleden is er een webwinkel gestart voor kleding voor lange vrouwen: Long Lady Fashion. Gisteren en vandaag was er de opening van de showroom en kon je alles passen xe8n kopen, natuurijk. Wel lachen, want iedere vrouw die binnen kwam, had hetzelfde gevoel: "Hee, er zijn meer lange vrouwen!" Het blijft toch bijzonder als je zo'n tien, twaalf lange vrouwen bij elkaar in xe9xe9n ruimte ziet. En met lang bedoel ik dan minimaal 1.85 m en meer! Met mijn 1.89 m ben ik helemaal zo groot nog niet, hoor hahaha. Er waren ook vrouwen van 1.94 m!! Ik heb mezelf getrakteerd op een nieuwe spijkerbroek:  
Het leuke is, dat hij nog te lang is ook, dus ik kan m'n pijpen een stukje omslaan. Ook weer eens wat anders. De showroom is erg mooi, ruim ogend en er was een kopje koffie of thee met een lekker gebakje erbij. Wat een hartelijke ontvangst en zeker een aanwinst!

Op de terugweg ben ik even langs Daka Sport gereden en heb me voor laten lichten over schoenen voor Zumba. Dit in combinatie met mijn smaak en gevoelige voeten heb ik nu deze Zumba-schoenen gekocht:
Maandag meteen uit proberen!

Morgen met DH en DS naar het Kralingsse Bos voor de KiKaRun! Ik ben benieuwd…

Vanochtend ben ik eerst gaan werken. Tegen twaalf uur kwam DD me ophalen, want vanmiddag hadden we een afspraak bij het RoPaRuncentrum op de Zorgboulevard te Rotterdam.
Nadat we de auto geparkeerd hadden, zijn we over de boulevard eerst naar La Place gelopen om daar even te lunchen. Een lekker broodje, shake en smoothie; we lieten het ons goed smaken. Tijdens de lunch zegt DD: "Ik heb zoveel vragen, maar ik ben bang dat ik ze straks niet meer weet." Dat was simpel op te lossen, want ik had een schrift bij me. Alle vragen opgeschreven. DD kreeg van de zenuwen niet eens haar hele broodje op… Dan maar naar het RoPaRuncentrum voor onze afspraak bij Petra van de Laar Haarwerkstudio.
We werden heel hartelijk welkom geheten door Cock. Wat een schat van een man! Hij heeft ons heel vriendelijk, vakkundig en begripvol geholpen. Al onze vragen beantwoord, DD wat pruiken laten passen om te laten zien welke haarkleur het mooist bij haar past. Daarna mocht ze zelf beslissen of ze wilde dat hij alvast de maat voor een pruik op zou nemen. Dat wilde ze wel, dus dat is ook alvast gedaan. Daarna liet hij ons nog de sjaaltjes, hoedjes en Buffs zien We hebben alvast twee Buffs gekocht, dan kan ze daar even mee experimenteren.

Dinsdag a.s. hebben we een second opinion bij een dermatologe bij het AvL-ziekenhuis. Ik vind het helemaal geweldig, dat dit allemaal zo snel kan gaan. Nog geen week geleden zaten we met heel veel vragen en nu zijn er al een behoorlijk aantal beantwoord. Dinsdag nog meer antwoorden en dan gaan we langzaam verder.

Voor de pruik moeten we ongetwijfeld nog een 'leuk' bedrag zelf betalen. Misschien start ik wel een actie Hart voor Haar…

Ik vond het een hele surrealistische ervaring om met mijn dochter van 20 bij een pruikenmaker te zitten. Maar het was een mooie ervaring en DD is er zo door opgelucht, dat ze het hele gebeuren nu met een gerust hart tegemoet kan zien. Mede dankzij Cock van Petra van de Laar Haarwerkstudio: